Bhaav Samadhi Vichaar Samadhi - Kaka Bhajans
Bhaav Samadhi Vichaar Samadhi - Kaka Bhajans
Hymn No. 807 | Date: 18-May-1987
સાથ છૂટયો જ્યાં સહુનો, આંસુએ તો સાથ દઈ દીધો
Saath Chutyo Jya Sahuno, Aasu Eh To Saath Didho

સ્વયં અનુભૂતિ, આત્મનિરીક્ષણ (Self Realization, Introspection)

Hymn No. 807 | Date: 18-May-1987

સાથ છૂટયો જ્યાં સહુનો, આંસુએ તો સાથ દઈ દીધો

  No Audio

Saath Chutyo Jya Sahuno, Aasu Eh To Saath Didho

સ્વયં અનુભૂતિ, આત્મનિરીક્ષણ (Self Realization, Introspection)

1987-05-18 1987-05-18 https://www.kakabhajans.org/Bhajan/default.aspx?id=11796 સાથ છૂટયો જ્યાં સહુનો, આંસુએ તો સાથ દઈ દીધો સાથ છૂટયો જ્યાં સહુનો, આંસુએ તો સાથ દઈ દીધો

કર્મો ફૂટયા જ્યાં, પોતાનાએ પણ જાકારો તો દઈ દીધો

યત્નો કીધા વાત કહેવા તુજને, અર્ધામાં તુજ પાસે પહોંચ્યો

નિરાશાના વમળે તો, હૈયાનો કબજો તો લઈ લીધો

વૃત્તિ પાપની વધતી રહી, પુણ્યનો પંથ ચૂક્તો ગયો

દયાના દાન ના મળતાં, કડવાશનો છોડ હૈયે ઊગી ગયો

પ્રેમના દર્શન દુર્લભ બન્યા, વેરમાં તો ડૂબતો રહ્યો

સાચું ખોટું વીસરી ગયો, ઘૂંટડો ઝેરનો ભરતો ગયો

હૈયે ઉચાટ તો વધતો રહ્યો, અશાંતિના શ્વાસ લેતો ગયો

હૈયે શાંતિ ઝંખતો રહ્યો, આંસુનો સાથ લેતો રહ્યો

સંતોના દર્શન કરતો ગયો, પુણ્યનો ઉદય થઈ ગયો

સાચી રાહે ચડી ગયો, શાંતિનો અનુભવ થઈ ગયો
View Original Increase Font Decrease Font


સાથ છૂટયો જ્યાં સહુનો, આંસુએ તો સાથ દઈ દીધો

કર્મો ફૂટયા જ્યાં, પોતાનાએ પણ જાકારો તો દઈ દીધો

યત્નો કીધા વાત કહેવા તુજને, અર્ધામાં તુજ પાસે પહોંચ્યો

નિરાશાના વમળે તો, હૈયાનો કબજો તો લઈ લીધો

વૃત્તિ પાપની વધતી રહી, પુણ્યનો પંથ ચૂક્તો ગયો

દયાના દાન ના મળતાં, કડવાશનો છોડ હૈયે ઊગી ગયો

પ્રેમના દર્શન દુર્લભ બન્યા, વેરમાં તો ડૂબતો રહ્યો

સાચું ખોટું વીસરી ગયો, ઘૂંટડો ઝેરનો ભરતો ગયો

હૈયે ઉચાટ તો વધતો રહ્યો, અશાંતિના શ્વાસ લેતો ગયો

હૈયે શાંતિ ઝંખતો રહ્યો, આંસુનો સાથ લેતો રહ્યો

સંતોના દર્શન કરતો ગયો, પુણ્યનો ઉદય થઈ ગયો

સાચી રાહે ચડી ગયો, શાંતિનો અનુભવ થઈ ગયો




સદ્દગુરુ શ્રી દેવેન્દ્ર ઘીયા (કાકા)
Lyrics in English Increase Font Decrease Font

sātha chūṭayō jyāṁ sahunō, āṁsuē tō sātha daī dīdhō

karmō phūṭayā jyāṁ, pōtānāē paṇa jākārō tō daī dīdhō

yatnō kīdhā vāta kahēvā tujanē, ardhāmāṁ tuja pāsē pahōṁcyō

nirāśānā vamalē tō, haiyānō kabajō tō laī līdhō

vr̥tti pāpanī vadhatī rahī, puṇyanō paṁtha cūktō gayō

dayānā dāna nā malatāṁ, kaḍavāśanō chōḍa haiyē ūgī gayō

prēmanā darśana durlabha banyā, vēramāṁ tō ḍūbatō rahyō

sācuṁ khōṭuṁ vīsarī gayō, ghūṁṭaḍō jhēranō bharatō gayō

haiyē ucāṭa tō vadhatō rahyō, aśāṁtinā śvāsa lētō gayō

haiyē śāṁti jhaṁkhatō rahyō, āṁsunō sātha lētō rahyō

saṁtōnā darśana karatō gayō, puṇyanō udaya thaī gayō

sācī rāhē caḍī gayō, śāṁtinō anubhava thaī gayō
English Explanation Increase Font Decrease Font


Where everyone else abandoned me, my tears came forward to keep me company;

When my destiny shattered due to my past deeds, even my own loved ones turned me away.

I made desperate efforts to convey my heart to you, and managed to reach halfway to you;

But the whirlpool of despair completely took over my heart.

Sinful inclinations kept rising, and I kept losing the righteous path of virtue;

Receiving no alms of mercy, a plant of bitterness sprouted deep within my heart.

Glimpses of love became incredibly rare, as I kept drowning in waves of animosity;

Forgetting the difference between right and wrong, I kept swallowing sips of poison.

Anxiety kept mounting inside my chest, as I kept breathing the heavy air of restlessness;

Though my heart constantly yearned for inner peace, I could only rely on the companionship of my tears.

As I went on to seek the blessings and sight of holy saints, my virtues finally awakened;

I was guided back onto the true path, and a profound sense of ultimate peace washed over me.
Scan Image

Gujarati Bhajan no. 807 by Satguru Sri Devendra Ghia - Kaka