જ્ઞાનને હૈયાંની ખરલમાં દેજો એવું ઘૂંટી ઘૂંટી, પડળ એનાં તો એવાં ચડતા જાય
બનવા ના દેજો એને એવું રે સૂકું, જોજો પ્રેમની ધારામાં રહે ભીનું એ તો સદાય
વેર ઇર્ષ્યાના શૂળ જોજો, એને ના સતાવે, રાખજો દૂર એને, એનાથી તો સદાય
ભક્તિભાવનું જળ દેજો એમાં એવું તો ભરી, સંસાર તાપે ના એમાં એ ઊડી જાય
રાખજો મૃદુ જીવનમાં ભલે રે એને, જોજો જીવનની કડવાશમાં જો ના એ સંકોચાય
લોભ લાલચના વળ ચડે ના એના ઉપર, જોજો એને ના એ નીચોવી જાય
નમ્રતાને વિવેકની સુગંધ દેજો એમાં ભેળવી, મહેકતું રાખજો એમાં એને સદાય
રહેશો ઘસતાને ઘસતા જ્ઞાનને સદા જીવનમાં, રહેશે જીવનમાં ચમકતું તો એ સદાય
કરજો ચોખ્ખું જીવનમાં એને તો એવું, હૈયે તેજ એના એમાં પથરાતા જાય
ચડી જાશે જો ધૂળ એના ઉપર એવી, તેજ એના એમાં તો ઢંકાઈ જાય
સદ્દગુરુ શ્રી દેવેન્દ્ર ઘીયા (કાકા)