જાણ્યું નહીં તેં, શા કાજે આવ્યો તું જગ મહીં
ફૂલીને ફરતો રહ્યો, સર્વે કર્મોનો કર્તા બની
ખોયો સમય, ન આવી સમજ, લીલામાં અટવાઈ રહી
માર પડતાં, કંઈ ન સૂઝ્યું, હૈયે ચિંતા ઘેરી વળી
તોય અહં ના છૂટ્યો, રહ્યો તું કર્મોનો કર્તા બની
ઝીલીને ભાર હૈયામાં, શોધી રહ્યો માર્ગ અહીં-તહીં
કહેવું કોને, અહંનો પડદો, સદા વચ્ચે રહ્યો નડી
પડદો ના ચિરાયો, ભટકી રહ્યો, સદા માર્ગ ભૂલી
નિર્મળતાનાં ઝરણાં ના વહે, હૈયે જ્યાં અહં રહે ઘર કરી
પડદો ચિરાતાં, વહે એ ઝરણાં, હૈયું રહે પવિત્ર બની
માર્ગ થાશે ખુલ્લો તારો, બનશે હૈયું નિર્મળ જે ઘડી
જગકર્તા એ બોજ લઈ લેશે, તુજ ચિંતામાંથી મુક્ત કરી
સદ્દગુરુ શ્રી દેવેન્દ્ર ઘીયા (કાકા)